دريا

 صراحتي ست!

            كه حرفهايش را

به رمز

  جذر و مد مي كند

چشمان شورش

            شورش مي كنند،

     در شن زار !

ديروز پشت سرم بود

 حالا در من !

دفترش را در صورتش قايم كرده

        تا بخواهد صبر نكند

 يادگاري هايم را

             بر صورتش كنده ام!